يلوستون : قديمي ترين پارك ملي جهان
پارك ملي يلوستون (سنگ زرد) كه در نقطه طلاقي ايالتهاي آيداهو، مونتانا و وايومينگ قرار دارد، قديميترين پارك ملي جهان بوده و يكي از دست نخوردهترين مناطق جغرافيايي و زيست محيطي روي زمين محسوب ميشود. منطقه يلوستون كه مساحتي بالغ بر 3470 مايل مربع معادل 8980 كيلومتر مربع را اشغال كرده است. در شمال غربي ايالت وايومينگ قرار دارد. اين منطقه شگفت انگيز كه با آبفشانهاي منحصر به فرد و چشمه هاي آب گرمش به يكي از ديدني ترين مناطق طبيعي جهان تبديل شده است. محل زيست بسياري از گونههاي نادر حيواني و گياهي نيز ميباشد. خرسهاي گريزلي، انواع گرگها،گوزن، عقاب، آهو و بوفالوي آمريكايي، هماي ماهيخوار و انواع جوندگان تنها برخي از ساكنان حيواني اين منطقه را تشكيل ميدهند. يلوستون كه نام خود را از سنگهاي زرد رنگ “دره بزرگ” اش گرفته است در جريان فراپاشي آتشفشاني بسيار عظيمي كه در اعصار پيش بخشهاي غربي آمريكا را پوشاند، شكل گرفته است.
در حدود بيش از 2 ميليون سال گذشته، سه فرا پاشي آتشفشاني بسيار بزرگ در يلوستون به ثبت رسيده كه آخرين آن 640 هزار سال پيش رخ داده است، پراكنش مواد مذاب در رويداد آخرين بسيار قابل ملاحظه بوده و تغييرات آب و هوايي فراواني را بر روي زمين پديد آورده است.
تاريخ حضور انسان در يلوستون به 12 هزار سال پيش باز ميگردد . طي اين سالها سنگهاي تيز آتشفشاني موجود، بدست سرخپوستان ساكن در منطقه به ابزارهاي مناسبي براي شكار تبديل شده و ادامه حيات براي انسان در اين سرزمين استثنايي را فراهم ميآوردهاند. جانكولتر يكي از افراد گروه كاوش لوئيس و كلارك كه در سال 1806 براي پيوستن به بازرگانان پوست راه خود را جدا نموده و به طور اتفاقي در جهت شمال غربي ايالت وايومينگ به راه خود ادامه داد، احتمالاً نخستين انسان غيربومي است كه از يلوستون و ساكنان سرخپوست آن ديدن نموده است.
عنوان «سرزمين آتش و آهك» كه وي پس از به در بردن جان سالم از درگيريهاي پيدرپياش با بوميان بر منطقه تازه كشف شده خودگذاشت توجه چنداني را در ميان عموم به خود جلب ننموده و بسياري آن را هذيان و خيالبافي قلمداد كردند و در عوض عنوان «جهنم كولتر» را براي ناميدن آن مكان خيالي برگزيدند به همين سياق، سخنان سال 1857 جيمبريجر نيز در مورد چشمههاي جوشان، آتشفشانها و كوههاي منحصر به فرد و زمين داغ آن منطقه به شوخي گرفته شد تا اينكه زمين شناسي به نام هايدن كه در سال 1859 به همراه گروهي از ارتش به كشف و مطالعه بخشهاي شمالي رودخانه ميزوري ميپرداخت، بريجر را به عنوان راهنما برگزيده و به همراه او تا نزديكي يلوستون را بازبيني نمود با اين وجود جنگهاي داخلي باعث به تعويق افتادن مطالعات گروه پژوهش شده و مأموريت آنها را تا 11 سال بعد ناقص گذاشت.
در سال 1871 وقتي هايدن با گروه ديگري از طرف دولت به مستند سازي رهيافتهاي سفر خود به يلوستون از طريق عكسهاي ويليام هنري جكسون و نقاشيهاي تامس موران پرداخت، ديگر جايي براي موهوم دانستن داستانهاي مربوط به سرزمين آتش و آهك باقي نمانده بود. هايدن پس از ارائه گزارش مصور خود به كنگره موفق شد، آنان را ازبه حراج گذاشتن زمينهاي آن منطقه منصرف نموده و در پي اين واقعه در اول مارس 1872 يوليساس گرفت رئيسجمهور وقت آمريكا، لايحهاي را از كنگره گذراند كه به موجب آن پارك ملي يلوستون بطور رسمي شكل گرفت. در سالهاي نخست افراد علاقهمند و مشتاقي مانند لنگفورد و نوريس به طور داوطلبانه مراقبت و حفاظت پارك را به عهده داشتند تا اينكه در 1886 سرپرستي منطقه تازه تأسيس به ارتش واگذار گرديد كه اين مسئوليت را تا زمان تأسيس سازمان خدمات پاركهاي ملي در سال 1916 همچنان بر عهده داشت. با گذشت سالهاي متمادي از زمان كشف اين منطقه شگفت انگيز، بتدريج ابعاد ويژگيهاي منحصر به فرد آن شناسايي شده و اهميت نگهداري از آن بيش از پيش آشكار گرديده است در 26 اكتبر سال 1976 پارك ملي يلوستون به عنوان منطقه بينالمللي حفاظت شده زيست كرهاي شناخته شده و در 8 سپتامبر دو سال بعد از آن به ليست ميراث جهاني سازمان ملل متحد نيز اضافه گرديد.
امروزه پارك ملي يلوستون به يكي از مراكز مهم جذب جهانگرد از سراسر دنيا بدل شده است . زيباييهاي يلوستون بينظير و بسيار متنوع هستند. درياچهها، رودخانهها، آبشارها، آبفشانها و درختزارهاي متعدد، سنگهاي آتشفشاني رنگارنگ و منحصر به فرد، جنگل سنگي كه مجموعهاي از درختان استحاله شده در طول زمان را شامل ميشود، دستههاي حيواني فراواني كه درسرتاسر پارك پراكنده شدهاند، چشمههاي آب گرم، آبهاي جوشان كه به واسطه نازكي پوسته زمين در مناطق ويژهاي از پارك شكل گرفتهاند، درياچههاي آب جوش كه به جهت حرارت بالايي كه دارند امكان حيات براي هر موجودي را در خود منتفي ميكنند، آبفشان معروف پارك كه در حدود هر يك و نيم ساعت زنده شده و ميتواند حجم 3700 تا 8400 گالن آب جوش را چونان فوارهاي تا ارتفاع 30 تا 55 متر به بالا پرتاب كند، در اين ميان موجودات زنده كوچكي موسوم به «حرارتزي» كه در حرارت بسيار بالايي در آب زندگي ميكنند را شايد بتوان حيرت انگيزترين ساكنان اين پارك ملي دانست. از آنجايي كه شرايط زيستي اين جانداران تا حد بسيار زيادي به زمان شكل گيري حيات روي زمين شباهت دارد توجه و علاقه بسياري از دانشمندان وپژوهشگران روياين موجودات معطوف شده است .Yellowstone National Park مستند نخستین پارک ملی جهان |